CHOROBY ZAKAŹNE SPOJÓWEK I ROGÓWKI

Do chorób zakaźnych spojówek i rogówki spotykanych w naszym kraju należą: 1) ostre zapalenie spojówek, 2) jaglica, 3) epidemiczne zapalenie spojówek i rogówki.

Ostre (zakaźne) zapalenie spojówek. Ostre zapalenie spojówek, bakteryjne i wirusowe (tabl. I c), zwłaszcza tzw. sączące, charakteryzujące się obecnością wydzieliny, należy do chorób zakaźnych. Do zakażenia dochodzi przez przeniesienie zakaźnej wydzieliny z worka spojówkowego oka chorego do zdrowego bądź to bezpośrednio, bądź też za pośrednictwem zakażonych przedmiotów (zapobieganie patrz s. 85).

Jaglica. Jaglica jest chorobą zakaźną, przy czym zakażenie występuje przeważnie w dzieciństwie. Choroba jest wywołana przez wirusy. Zmiany występują przede wszystkim w spojówkach, tworząc w nich charakterystyczne grudki, przypominające jagły (stąd nazwa choroby), oraz w rogówce (łuszczka jaglicza). W przypadkach zaniedbanych spotyka się zmiany także w powiekach, w gruczole łzowym i w woreczku łzowym. W ciężkich, nie leczonych i powikłanych postaciach tej choroby może dojść do znacznego upośledzenia widzenia, a nawet utraty wzroku wskutek bielm rogówki. Przed kilkudziesięciu laty choroba ta była w Polsce bardzo rozpowszechniona, głównie wśród ludności wiejskiej, i stanowiła poważny problem społeczny. Wskutek przeprowadzonej energicznej akcji zwalczania ja-glicy oraz poprawy warunków higienicznych wśród ludności została ona prawie całkowicie zlikwidowana i obecnie spotykamy się z nią tylko wyjątkowo.

Epidemiczne zapalenie spojówek i rogówki. Epidemiczne zapalenie spojówek i rogówki (keratoconjunctivitis epidemica – tabl. I d) jest chorobą wirusową. Wywołuje ją najczęściej adenowirus typ 8, może być jednak spowodowane także przez inne jego typy. Łzy i wydzielina spojówkowa chorych są źródłem zakażenia. Choroba przenosi się bardzo łatwo z człowieka na człowieka bądź to

bezpośrednio, bądź też przez zakażone przedmioty. Możliwa jest także droga zakażenia wziewna łub kropelkowa. Przyjmuje się również, że w czasie epidemii wirusy mogą znajdować się w worku spojówkowym osób zdrowych, nie dając objawów chorobowych, i dopiero jakiś czynnik dodatkowy, jak osłabienie odporności ogólnej lub miejscowej (tzn. nabłonka spojówki i rogówki), powoduje powstanie schorzenia. Stąd różne zabiegi okulistyczne jak usuwanie ciał obcych, znieczulanie spojówki, zabiegi operacyjne, mierzenie ciśnienia śródgałkowego, mogą być w czasie epidemii pośrednią przyczyną powstania epidemicznego zapalenia spojówek. Okres wylęgania wynosi od 3 do 19 dni, przy czym najbardziej zakaźny jest okres ostrych objawów spojówkowych (do 14 dnia choroby).

About The Author

admin

Leave a Reply