4
4
3
3
2
2
1
1

Jaskra wtórna

Jaskra wtórna jest to taka postać jaskry, która powstaje w przebiegu, innej choroby oka, np. przy zapaleniu tęczówki, przy zrostach po przebytym zapaleniu tęczówki, po operacji zaćmy, przy podwichnięciu soczewki, po wylewie krwi do gałki ocznej itp. W takich przypadkach dochodzi do podwyższenia ciśnienia śródgałkowego, bądź

to wskutek utrudnienia odpływu płynu z oka, bądź też w związku z wytwarzaniem się zbyt dużej ilości płynu przy prawidłowo drożnych drogach odpływu. Objawy choroby są różne, zależne od objawów choroby podstawowej. Na przykład przy zapaleniu tęczówki będą typowe dla zapalenia tęczówki, po operacji zaćmy – typowe dla oka bezsocze- wkowego itp., przy czym zawsze dołącza się jeden wspólny objaw, to jest podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, co może powodować bóle oka, bóle głowy, pogorszenie widzenia itd.

Zalecenia dla chorych na jaskrę

Gdy lekarz stwierdzi jaskrę, należy pamiętać, że jest to choroba, której nie można całkowicie wyleczyć. Trzeba jednak także pamiętać, że jaskra nie musi prowadzić do utraty widzenia. Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte wcześnie i prowadzone jest systematycznie, dobre widzenie może być zachowane przez całe życie. Nieodzownym warunkiem jednak pomyślnego leczenia jest dokładne stosowanie leków i przestrzeganie wyznaczonych przez lekarza okresowych badań kontrolnych. Poza tym:

Zapalenie nerwu wzrokowego

Zapalenie nerwu wzrokowego jest ciężką chorobą. Może ono być spowodowane zakażeniem bakteryjnym lub wirusowym, bądź też ostrym lub przewlekłym zatruciem różnymi substancjami. Zakażenie najczęściej występuje wskutek istniejących ognisk zakażenia (zatoki, migdałki, zęby). Spotykamy je także w przebiegu chorób zakaźnych (często po grypie), również w przebiegu zapalenia rdzenia kręgowego i stwardnienia rozsianego.

Rak

Z innych nowotworów złośliwych należy wymienić raka. Rak występuje pierwotnie najczęściej w powiekach, czasami, ale bardzo rzadko, w spojówce i rogówce. Przerzuty raka z innych narządów spotyka się także w błonie naczyniowej olca, zwłaszcza w naczyniówce.

ZAĆMA (KATARAKTA) Zaćmą nazywamy chorobę polegającą na zmętnieniu soczewki. Najczęściej spotykamy tzw. zaćmę starczą, to jest zmętnienie soczewki występujące u osób w wieku ponad 60 lat. W ostatnich czasach daje się zauważyć częstsze występowanie zaćmy starczej już we wcześniejszym wieku, około 50 roku życia, a nawet wcześniej.

Maści oczne

Maści oczne są gorzej tolerowane i mniej przyjemne w użyciu od kropli, dają przez dłuższy czas uczucie gorszego widzenia, zamazania obrazu. Częściej wywołują objawy uczulenia, przy czym przyczyną uczulenia może być sam lek lub, co się częściej zdarza, podłoże maści.

Maści oczne stosujemy wtedy, gdy zależy nam na dłuższej lub stałej obecności leku w worku spojówkowym. Prawidłowy sposób zakładania maści przedstawiamy na ryc. 15: po umyciu rąk nabieramy na łopatkę szklaną niewielką ilość maści (mniej więcej objętości 1 !2 ziarnka grochu), odciągamy powiekę dolną,

Jęczmień

Jęczmień (tabl. I b) powstaje wskutek zapalenia gruczołu łojowego przyrzęsowego (jęczmień zewnętrzny) lub gruczołu tarczkowego, znajdującego się w tarczce powieki (jęczmień wewnętrzny). Jęczmień jest wywołany przez bakterie ropne, najczęściej gronkowce, tworzy mniejszy lub większy guzek w powiece. Skóra nad nim i w najbliższej okolicy jest zaczerwieniona, obrzęknięta i bolesna. Czasem obrzęk zajmuje całą powiekę, tak że otwieranie oka jest utrudnione, lub nawet w ogóle niemożliwe. Choroba trwa przeważnie kilka dni. Początkowo jęczmień powiększa się („zbiera się”), a następnie pęka – ropa przebija się przez skórę lub do worka spojówkowego i dolegliwość stopniowo ustępuje.

Zaburzenia widzenia w zezie

W zezie tylko jedno oko ustawione jest równo, natomiast drugie odchyla się na bok pod większym lub mniejszym kątem, Stan taki zakłóca mechanizm normalnego widzenia obuocznego i powoduje powstanie nowych form widzenia, doprowadzających do wytworzenia się nieprawidłowego widzenia obuocznego. U zezujących przy patrzeniu na wprost obraz przedmiotu obserwowanego tworzy się w plamce tylko jednego (ustawionego równo) oka. W drugim oku obraz tego samego przedmiotu pada na jakąś inną część siatkówki, mniej lub bardziej oddaloną od plamki (zależnie od wielkości kąta zeza), co wywołuje wrażenie widzenia jednocześnie dwóch przedmiotów – występuje tzw. dwojenie.