Szkla kontaktowe.

Poza astygmatyzmem ponad 1,5-2,5 D mogą być stosowane dla wyrównania każdej wady wzroku, ale specjalnymi wskazaniami lekarskimi do ich noszenia są: duża krótkowzroczność, bezsoczewkowość (zwłaszcza jednostronna przy drugim oku widzącym), astygmatyzm nieregularny, początkowy stożek rogówki, anizometropia, duża nadwzroczność, oczopląs.

Poza wskazaniami optycznymi (w celu poprawienia ostrości wzroku przy różnych wadach refrakcji) soczewki kontaktowe znalazły ostatnio zastosowanie w terapii chorób oczu. Używa się ich jako:

„opatrunku” nakładanego bezpośrednio na rogówkę w celu jej ochrony oraz 2) pewnego rodzaju zbiornika leku. 1. Ochronne i lecznicze nakładanie soczewek kontaktowych na rogówkę stosuje się w takich chorobach, jak: zwyrodnienie pęcherzowe rogówki, obniżenie czucia rogówki, w zapaleniu rogówki punkcikowa- tym, we wrzodach troficznych rogówki, przy wytrzeszczu, przy oparzeniach rogówki, po ranach i w innych rzadziej spotykanych chorobach

Soczewki kontaktowe mogą być nasączane różnymi roztworami leków, a następnie nakładane na rogówkę. W ten sposób lek działa przez cały czas kontaktu soczewki z rogówką, a więc bez przerwy kilka godzin dziennie, co zwiększa siłę jego działania i przyspiesza wyleczenie. L. Kreijci oblicza, że zapuszczanie do oka po 1 kropli leku 3 razy dziennie utrzymuje kontakt leku z rogówką przez około 30 minut dziennie. Jeżeli soczewka kontaktowa z lekiem jest noszona 10 godzin dziennie, to kontakt ten jest 20 razy dłuższy, to znaczy, że stosowanie leku przez 1 dzień (10 godzin) w soczewce kontaktowej odpowiada 20 dniom zakrapiania tego samego leku 3 x dziennie po 1 kropli do worka spojówkowego.

About The Author

admin

Leave a Reply