Ubytki w polu widzenia

Badaniem okulistycznym wykrywa się ubytki w polu widzenia, najczęściej zmniejszenie ostrości wzroku. Na dnie oka stwierdza się pofałdowanie i uniesienie siatkówki, przeważnie w postaci jednego pęcherza lub kilku, zmianę w wyglądzie naczyń oraz pojedyncze lub mnogie otwory w siatkówce („dziury”, przedarcia). W odwarstwieniu siatkówki pierwotnym te otwory są główną przyczyną odwarstwiania się siatkówki. Przyczyną przedarcia jest często uraz lub wysiłek fizyczny u osób obarczonych jeszcze (w około 90% przypadków) innymi czynnikami usposabiającymi, jak np. krótkowzroczność, bezsoczewkowość, zmiany zwyrodnieniowe siatkówki, zrosty szklistkowo-siatkówkowe i inne.

Leczenie. Leczenie powinno być przeprowadzone możliwie jak najwcześniej. W odwarstwieniach wtórnych stosuje się leczenie przyczynowe (np. przeciwzapalne w przypadkach zapalenia siatkówki), w odwarstwieniach pierwotnych wyłącznie operacyjne. Jest wiele metod operacyjnych mniej lub bardziej uszkadzających oko, które stosujemy w zależności od wielkości odwarstwienia i jego umiejscowienia, od wielkości, ilości i lokalizacji przedarć w siatkówce i innych czynników. Celem operacji jest trwałe przyłożenie do podłoża odwarstwionej siatkówki przez zablokowanie otworu i zbliżenie odwarstwionej siatkówki do warstwy barwnikowej.

Zablokowanie otworu siatkówki osiągamy przez spowodowanie odczynu zlepnego otaczającego otwór. Wytworzona w następstwie blizna naczyniówkowo-siatkówkowa zamyka otwór i nie dopuszcza do przenikania płynu z wnętrza oka pod oddzielone części siatkówki. W tym celu stosujemy diatermokoagulację lub kriokoagulację poprzez twardówkę albo (względnie łącznie) laserokoagulację poprzez źrenicę i ośrodki

optyczne oka. Ta ostatnia metoda jest bardziej oszczędzająca, mnie uszkadza gałkę oczną, ale jako jedyna daje dobre wyniki tylko w nieli cznych przypadkach ograniczonego i nieznacznie uniesionego odwarst- wienia (tzw. odwarstwienia płaskie). Przeważnie jest stosowana pomocniczo, łącznie z innymi metodami.

Dla zbliżenia rozwarstwionych warstw siatkówki stosujemy usunięcie płynu podsiatkówkowego oraz zmniejszenie objętości gałki (skrócenie gałki różnymi metodami, „opasanie gałki”, wszczepy śródtwardów- kowe i inne).

Wybór metody operacyjnej zależy od stanu siatkówki, wyników badań i ogólnego stanu chorego. Powinien być dokonany indywidualnie w każdym przypadku. Zachowanie się chorego po operacji, jego opanowanie i właściwa opieka mają duże znaczenie dla wyników pooperacyjnych. Przez kilka dni po operacji (dłużej lub krócej, zależnie od zastosowanej metody operacyjnej, na ogół jednak nie dłużej niż 10 dni) chory musi leżeć spokojnie w łóżku nie poruszając głową, i stosować się ściśle do zaleceń lekarza. Jeśli zabieg nie dał zadowalających wyników (siatkówka pozostała nadal odwarstwiona lub przyłożona tylko częściowo), możliwe jest wykonanie powtórnej operacji. Po „udanej” operacji chory przed opuszczeniem szpitala powinien przedyskutować ze swym lekarzem możliwości dalszej pracy zawodowej oraz. sposób postępowania w życiu codziennym. Na ogół przeciwwskazane są sporty i ciężka praca fizyczna, praca w pozycji pochylonej, praca związana ze wstrząsaniem (np. jazda traktorem) i szybkimi ruchami głowy lub oczu (np. pisanie na maszynie) itp.

About The Author

admin

Leave a Reply