Zaćma wrodzona

Zaćmę wrodzoną spotykamy u małych dzieci. Czasami dziecko przychodzi na świat z całkowicie zmętniałą soczewką w jednym oku lub w obu, w innych przypadkach początkowe zmętnienia soczewki stwierdzane po urodzeniu postępują w pierwszych latach życia, doprowadzając do całkowitego zmętnienia. W niektórych przypadkach wrodzone częściowo zmętnienia soczewek pozostają przez całe życie w takich samych rozmiarach. Zaćma wrodzona powstaje w życiu płodowym wskutek zaburzeń rozwojowych soczewki lub tkanek ją otaczających. Poza czynnikami genetycznymi zmiany w soczewce płodu mogą występować w związku z chorobą matki w czasie ciąży (np. różyczka i inne choroby wirusowe w pierwszych miesiącach ciąży mogą spowodować powstanie zaćmy wrodzonej u dziecka), wskutek nieodpowiedniego odżywiania się kobiety w tym okresie oraz z innych powodów. Dzieci z zaćmą wrodzoną wykluczającą widzenie powinny być jak najwcześniej

poddane zabiegowi operacyjnemu, aby umożliwić prawidłowy proces rozwoju widzenia. Oczy zbyt późno zoperowane pozostają na zawsze niedowidzące. Inne rodzaje zaćm. Zaćma może powstać też w każdym wieku pod wpływem różnych czynników działających szkodliwie na soczewkę. Zależnie od wywołującej przyczyny rozróżniamy: zaćmę starczą, zaćmę urazową, zaćmę cukrzycową (powstającą w przebiegu cukrzycy), zaćmę popromienną (wywołaną działaniem energii promienistej), zaćmę miedzicową, że- lazicową (powstającą w przypadku obecności w gałce ocznej odprysków żelaza lub miedzi), zaćmę powikłaną (spotykaną przy przewlekłym zapaleniu błony naczyniowej oka) i inne (rzadziej spotykane).

Jaskra jest chorobą, w której ciśnienie śródgałkowe jest podwyższone, czyli gałka oczna jest twardsza niż normalnie. Ciśnienie to mierzone za pomocą specjalnych aparatów (tonometrów), określa się w mm słupa rtęci (Hg). Prawidłowe ciśnienie śródgałkowe wynosi od 14 do 20 mm Hg (1,9-2,7 kPa). Podwyższone ciśnienie śródgałkowe wywiera ujemny wpływ na tkanki oka, zwłaszcza na siatkówkę i nerw wzrokowy, doprowadzając stopniowo do zaniku elementów nerwowych tych tkanek, co powoduje zmniejszenie się pola widzenia i ostrości wzroku i może doprowadzić do całkowitej utraty widzenia.

Istnieje kilka postaci jaskry, które różnią się od siebie zarówno przyczyną powstania, jak i obrazem chorobowym, a które zostały objęte tą samą nazwą tylko na podstawie jednego objawu chorobowego, a mianowicie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego. Jaskrę dzielimy na jaskrę wtórną i jaskrę pierwotną.

About The Author

admin

Leave a Reply