Zapalenie drzewkowate rogówki

Zapalenie drzewkowate rogówki jest jedną z postaci opryszcz- kowych chorób rogówki, dość często spotykanych, zwłaszcza na wiosnę i na jesieni. Jest wywołane przez wirusy. Polega na tworzeniu się w nabłonku rogówki drobnych pęcherzyków, układających się w kształcie rozgałęzień drzewa, szybko pękających i tworzących ubytki nabłonka rogówki (erozje). Choroba ta wywołuje silne bóle oka, znaczne łzawienie, światłowstręt. Jest to choroba przewlekła, dająca często nawroty i pozostawiająca upośledzenie widzenia.

Do niedawna medycyna nie znała specyficznych leków skutecznych w przypadku drzewkowatego zapalenia rogówki. Schorzenie trwało przeważnie przez kilka miesięcy, dając częste nawroty. Zdobyczą ostatnich lat jest wynalezienie leków działających skutecznie na wirusy wywołujące to schorzenie, przez zahamowanie ich rozwoju. Zastosowane w początkowym okresie choroby dają bardzo dobre wyniki, doprowadzające w ciągu kilku tygodni do całkowitego wyleczenia. W przypadkach starych, zaniedbanych oraz w postaciach nawrotowych wyniki są znacznie gorsze. Najlepsze jednak wyniki zwłaszcza w przypadkach świeżych, powierzchownych daje stosowanie niskiej temperatury metodą Krwawicza (1964), polegającą na przymrażaniu ubytków nabłonka rogówki za pomocą krioaplikatora (średnica 2 mm) oziębionego do temp. – 70°C. Metoda ta wcześnie zastosowana już w ciągu kilku dnr daje całkowite wyleczenie.

Nie wolno przy zapaleniu drzewkowatym rogówki stosować preparatów kortyzonowych ani miejscowo, ani ogólnie. Cierpienie to jest poważne i przy nieodpowiednim leczeniu może spowodować znaczne zmniejszenie ostrości wzroku aż do zaniewidzenia włącznie, dlatego leczenie powinno być prowadzone przez lekarza okulistę.

About The Author

admin

Leave a Reply