ZEZ

Gdy dziecko zaczyna zezować, należy natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej. Warunkiem dobrych wyników 1’czenia jest wczesne jego rozpoczęcie. Ciągle jeszcze pokutują szkodliwe, przestarzałe poglądy, że z leczeniem zeza należy czekać do 12-14 lat, „aż dziecko podrośnie”, w nadziei, że z wiekiem zez sam się zlikwiduje. W ten sposób wyrządzamy wielką krzywdę naszym dzieciom. Leczenie zezów u małych dzieci daje bardzo dobre wyniki funkcjonalne i kosmetyczne. U dzieci nie leczonych dochodzi z czasem do upośledzenia widzenia oka zezującego oraz zaburzeń widzenia obuocznego, bardzo trudno

poddających się leczeniu. W takich przypadkach udaje się często (choć nie zawsze) przez wykonanie zabiegu operacyjnego osiągnąć prawidłowe ustawienie oczu, zwykle jednak pozostaje trwałe upośledzenie czynności wzrokowych.

Zezem nazywamy nieprawidłowe ustawienie oczu (ryc. 12). Normalnie przy patrzeniu w dal oczy są ustawione równolegle, przy patrzeniu na przedmioty bliskie nieco zbieżnie, tak że osie gałek ocznych przecinają się w punkcie, na który patrzymy. Tylko przy takim ustawieniu możliwe jest prawidłowe jednoczesne widzenie obuoczne obserwowanego przedmiotu.

W zezie tylko jedno oko „patrzy” na obserwowany przedmiot, tylko jedno oko jest ustawione prawidłowo, natomiast drugie nie bierze udziału w akcie widzenia i odchyla się do wewnątrz, na zewnątrz, do góry lub ku dołowi. Zależnie od kierunku wychylenia oka zezującego rozróżniamy zezy zbieżne (ku wewnątrz), rozbieżne (na zewnątrz) ku dołowi lub ku górze.

About The Author

admin

Leave a Reply